طیف گسترده ای از درها و پنجره های معماری وجود دارد. به طور کلی، آنها به دو دسته اصلی تقسیم می شوند: صنعتی و عمرانی. در سطح بین المللی، تکامل درها و پنجره ها بر اساس توسعه عملکردی به چهار نسل طبقه بندی می شود:
نسل اول شامل پنجره هایی برای نور طبیعی، تهویه، و دید یا مشاهده است.
نسل دوم شامل درها و پنجره های امنیتی/حفاظتی و همچنین تزئینی است.
نسل سوم شامل درها و پنجرههای مقاوم در برابر انرژی-کارآمد، حرارتی-عایق حرارتی-عایق هوا، عایق صدا، و ضد خوردگی-.
نسل چهارم شامل پنجرههای هوشمند، عمدتاً شامل پنجرههای «تنفس»، پنجرههای مجهز به حسگر-پنجرههای کنترلشده از راه دور-و پنجرههای سازگار با محیط زیست و ضد باکتری است.
طبقهبندی بر اساس توسعه قابلیتهای تولید-که اساساً ترتیب زمانی معرفی درها و پنجرههای ساخته شده از مواد مختلف را دنبال میکند-سه نسل را به همراه دارد:
نسل اول: در و پنجره های چوبی.
نسل دوم: درها و پنجرههای فلزی، از جمله فولاد، آلیاژ آلومینیوم و مس (توجه داشته باشید: از آنجایی که دربها و پنجرههای مسی یک محصول-صنعتی با کیفیت هستند که اخیراً ظاهر شدهاند و سهم بازار ناچیزی را به خود اختصاص دادهاند، در این مقاله مورد بحث قرار نگرفتهاند).
نسل سوم: در و پنجره های پلاستیکی، از جمله انواع PVC و فایبرگلاس (FRP).
در داخل کشور، صنعت معمولاً درها و پنجره ها را به پنج نسل طبقه بندی می کند: چوبی، فولادی، آلیاژ آلومینیوم، پی وی سی و فایبرگلاس.
